در تصویربرداری های مختلف بسته به نوع مشکل از امواج یا سیگنال های متفاوتی استفاده می شود که مهمترین آنها شامل: 

اشعه ایکس (x-ray): 

یکی از رایج ترین نوع امواج در تصویربرداری اشعه ایکس می باشد که از امواج الکترومغناطیس استفاده شده و از بافت های مختلف بدن عبور کرده و اندام های استخوانی که کلسیم بیشتری دارند و تراکم بالاتری دارند به رنگ سفید و بافتهای نرم بدن که جذب کلسیم کمتری دارند به رنگ تیره نمایش داده می شود و تصویر خروجی به رنگ سفید تا خاکستری ظاهر شده و بر روی فیلم یا سی تی چاپ می شود. 

کاربردها:  جهت بررسی استخوان ها (تومورها و شکستگی)، مشکلات تنفسی (بیماری ریه، پانومونی) مشکلات دندانی و ارزیابی ساختارهای قلب و رگ ها

مزایا:  هزینه مناسب و دسترسی بالا، سریع و غیرتهاجمی، مورد استفاده در معاینات معمولی و روتین (شکستگی ها و عفونت ریه)

معایب: اگر به تعداد مکرر استفاده شود خطر تابش اشعه برای بیمار، محدودیت در ارزیابی بافت های نرم

سی تی اسکن (CT Scan): 

سی تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری جهت ایجاد تصاویر مقطعی (اسلایس های عمودی) از اشعه ایکس استفاده کرده که از زوایای مختلف بدن تصویر را گرفته و به کامپیوتر منتقل کرده و تصاویر به صورت مقطعی تبدیل شده که ساختارهای داخلی بدن را به صورت واضح تر و دقیقتر به نمایش داده می شود. 

کاربردها:  جهت بررسی مشکلاتی همچون: آسیب سر و گردن، خونریزی های داخلی، سرطان ها، مشکلات قلبی یا ریوی و تشخیص آسیب های اعضای داخلی بدن مورد استفاده قرار می گیرد. 

مزایا: تصاویر مقطعی و با جزئیات بالا، جهت تشخیص مشکلات داخلی بافت های سخت و نرم، زمان انجام کار سریع تر نسبت به ام آر آی

معایب: به نسبت رادیولوژی تابش اشعه ای بالاتری دارد، هزینه نسبتا بیشتر به نسبت به رادیولوژی، بدون استفاده از مواد حاجب محدودیت در بررسی بافت های نرم بدن

ام آر آی (MRI):

ام آر آی به تصویربرداری تشدید مغناطیسی معروف می باشد که جهت ایجاد تصاویر دقیق از بافت های نرم از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی قوی با استفاده از اتم های هیدروژن موجود در بدن سیگنال های منتشر شده توسط دستگاه ام آر آی ضبط کرده و به تصویر تبدیل می کند.

کاربردها: جهت بررسی بافت های نرم مانند: مفاصل، مغز، قلب و عروق، نخاع و اندام های داخلی بدن (کبد، کلیه، رحم و تخمدان، پروستات) و تشخیص بیماری هایی همچون: تومورها، سکته مغزی، مشکلات اسکلتی و عضلانی و آسیب های بافتی مفید می باشد. 

مزایا: بدون استفاده از اشعه تصاویر با کیفیت بالا خروجی می دهد، دقت بالا در بررسی بافت های نرم بدن، جهت ارزیابی مشکلات مغزی و عصبی

معایب: به نسبت رادیولوژی و سی تی اسکن از هزینه بالایی برخوردار است، زمان انجام طولانی می باشد، جهت بیمارانی که پلاتین یا فلز در بدن دارند و یا باطری قلبی استفاده می کنند غیرقابل استفاده می باشد. 

سونوگرافی (Ultrasound):

سونوگرافی جهت استفاده در بافت های نرم بدن از طریق امواج صوتی با فرکانس بالا به وسیله پروب مخصوص تصاویر داخلی بدن را نمایش می دهد. 

 کاربردها: جهت بررسی بافت های داخلی شکم، قلب، وضعیت جنین در دوران بارداری، سیستم عروقی، مفاصل و غدد تیروئید

مزایا: غیرتهاجمی و فاقد اشعه، هزینه نسبتا کم  و دسترسی سریعتر، جهت مشاهده اجسام متحرک همچون جنین در دوران بارداری، ارزیابی و بررسی بافت های نرم بدن

معایب: کم شدن کیفیت تصویر در اثر عواملی همچون ضخامت چربی بدن یا حرکت بیمار، عدم بررسی استخوان و بافت های سخت بدن